Η νέα συμφωνία ενώνει τρεις χώρες με εντελώς διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά πλεονεκτήματα.
Η Τουρκία διαθέτει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό του NATO και ισχυρή αμυντική βιομηχανία. Το Πακιστάν είναι η μοναδική μουσουλμανική χώρα που διαθέτει πυρηνικά όπλα, ενώ η Σαουδική Αραβία διαθέτει τεράστια οικονομική ισχύ και έναν από τους μεγαλύτερους αμυντικούς προϋπολογισμούς της περιοχής.
Αυτός ακριβώς ο συνδυασμός είναι που έχει οδηγήσει στη σύγκριση με ένα «μουσουλμανικό ΝΑΤΟ», παρότι οι ίδιες οι κυβερνήσεις αποφεύγουν αυτή την επίσημη ονομασία και υπογραμμίζουν ότι η συμφωνία έχει αμυντικό χαρακτήρα και δεν στρέφεται εναντίον συγκεκριμένης χώρας.
Και η Αίγυπτος στην πόρτα της νέας συμμαχίας
Το σχήμα ενδέχεται να μη σταματήσει στις τρεις χώρες.
Ο Hakan Fidan έχει δηλώσει ότι η Αίγυπτος αποτελεί πιθανό υποψήφιο για μελλοντική ένταξη, ενώ η Άγκυρα έχει ξεκαθαρίσει ότι η συμφωνία είναι ανοιχτή σε διεύρυνση.
Μια ενδεχόμενη συμμετοχή της Αιγύπτου θα ενίσχυε σημαντικά το στρατιωτικό και γεωπολιτικό βάρος του νέου μπλοκ, ενώ θα δημιουργούσε ένα τόξο συνεργασίας που θα εκτεινόταν από τη Νότια Ασία έως την Ανατολική Μεσόγειο.
Ανησυχία στο Ισραήλ – Αλλά όχι ακόμη «πολεμικός συναγερμός»
Στο Ισραήλ η συμφωνία παρακολουθείται με ιδιαίτερη προσοχή. Ισραηλινά δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ανώτερος αξιωματούχος εξέφρασε ανησυχία για τις νέες ισορροπίες που δημιουργούνται, ιδιαίτερα λόγω του συνδυασμού της τουρκικής στρατιωτικής ισχύος, των πακιστανικών πυρηνικών δυνατοτήτων και της σαουδαραβικής οικονομικής δύναμης.
Ωστόσο, άλλες ισραηλινές εκτιμήσεις θεωρούν ότι η συμφωνία δεν δημιουργεί άμεση στρατιωτική απειλή για το Ισραήλ, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.
Επομένως, οι ισχυρισμοί ότι η νέα συμμαχία δημιουργήθηκε ειδικά για να ανατρέψει την ισραηλινή κυριαρχία στην περιοχή πηγαίνουν πέρα από όσα έχει επισήμως συμφωνηθεί.
Ο Trump δίνει το «πράσινο φως»
Η στάση του Donald Trump αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Τουρκία είναι ήδη σύμμαχος των ΗΠΑ μέσω NATO, ενώ Σαουδική Αραβία και Πακιστάν διατηρούν επίσης στενούς στρατηγικούς δεσμούς με την Washington.
Αντί λοιπόν να αντιμετωπίσει το νέο σχήμα ως ανταγωνιστικό προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Trump το παρουσίασε ως θετική εξέλιξη και ως βήμα προς μεγαλύτερη περιφερειακή αυτοάμυνα.
Το ερώτημα πλέον είναι εάν η «Συμφωνία της Μέκκας» θα παραμείνει μια ισχυρή πολιτική δήλωση ή θα εξελιχθεί σε μια πραγματική στρατιωτική συμμαχία με κοινές δομές, επιχειρησιακό σχεδιασμό και νέες χώρες-μέλη.
Αν συμβεί το δεύτερο, η Μέση Ανατολή θα μπορούσε να βρίσκεται μπροστά σε μία από τις σημαντικότερες αναδιατάξεις στρατιωτικής ισχύος των τελευταίων δεκαετιών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών