Ο «serial objector» που μπλοκάρει το ballroom του στην Ιρλανδία – Η απίστευτη κόντρα για ένα σαλιγκάρι
Στο μικρό χωριό Doonbeg της Ιρλανδίας, εκεί όπου το Trump International Golf Links & Hotel δεσπόζει πάνω από τους αμμόλοφους μιας ανεμοδαρμένης παραλίας, η οικογένεια του Donald Trump είχε υποσχεθεί να κατασκευάσει «την ωραιότερη αίθουσα εκδηλώσεων στην Ιρλανδία».
Το φιλόδοξο έργο προέβλεπε ένα εντυπωσιακό ballroom 12.000 τετραγωνικών ποδιών, με χωρητικότητα 320 ατόμων σε 42 τραπέζια.
Και σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον, όπου η προσπάθεια του Donald Trump να επιταχύνει την κατασκευή μιας τεράστιας αίθουσας εκδηλώσεων στον Λευκό Οίκο έχει προκαλέσει πολιτική και νομική σύγκρουση που έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, στο Doonbeg οι περίπου 300 κάτοικοι είχαν ταχθεί σχεδόν μαζικά υπέρ του έργου.
Μόνο που ένας άνθρωπος αποφάσισε να σταθεί απέναντι.
Και αυτή τη φορά, το «όπλο» του είναι ένα μικροσκοπικό σαλιγκάρι.
Το χωριό ήθελε το έργο – ένας άνθρωπος είπε «όχι»
Σε επιστολή προς την τοπική πολεοδομική αρχή, ιδιοκτήτης παμπ υποστήριξε ότι το έργο θα μπορούσε να ανακόψει την παρακμή του χωριού.
Άλλος κάτοικος υποστήριξε ότι θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας και θα έφερνε τουρισμό κατά τους μήνες εκτός της τουριστικής περιόδου.
Ακόμη και η ποδοσφαιρική ομάδα Doonbeg Football Club χαρακτήρισε το golf resort όχι απλώς μια επιχείρηση, αλλά «αναπόσπαστο κομμάτι της κοινότητάς μας».
Όλα έδειχναν ότι το ballroom είχε αποκτήσει τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Ακόμη και το περίφημο σαλιγκάρι της περιοχής είχε... μπει σε τροχιά συμβιβασμού.
Πρόκειται για το Vertigo angustior, ένα μικροσκοπικό μαλάκιο που ζει στους αμμώδεις αμμόλοφους του Doonbeg και αποτελεί προστατευόμενο είδος.
Τον Φεβρουάριο, η αρμόδια επιτροπή ενέκρινε την κατασκευή του ballroom, υπό την προϋπόθεση ότι η οικογένεια Trump θα παρουσίαζε σχέδιο αποκατάστασης και προστασίας του πληθυσμού του σαλιγκαριού.
Η Rita McInerney, κάτοικος του Doonbeg και μέλος του Clare County Council, δήλωσε ότι το ballroom είχε πλέον γίνει «μέρος του οράματος της κοινότητας».
Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ.
Ο Liam Madden εμφανίζεται και «παγώνει» το έργο
Μόλις λίγες ημέρες μετά την έγκριση, κατατέθηκε μία και μοναδική προσφυγή.
Την υπέβαλε ο Liam Madden, μια ιδιόρρυθμη και ιδιαίτερα γνωστή προσωπικότητα στην Ιρλανδία, ο οποίος έχει αποκτήσει φήμη για το μπλοκάρισμα εκατοντάδων – ίσως και χιλιάδων – αναπτυξιακών έργων σε ολόκληρη τη χώρα.
Μεταξύ αυτών βρίσκεται και προηγούμενο σχέδιο επέκτασης στο Doonbeg.
Ο Madden έχει γίνει γνωστός ως «serial objector», δηλαδή ως ένας άνθρωπος που συστηματικά προσβάλλει αποφάσεις των πολεοδομικών αρχών.
Ο ίδιος, ωστόσο, απορρίπτει μετά βδελυγμίας αυτόν τον χαρακτηρισμό.
Όταν θέλει να είναι μετριοπαθής, αυτοχαρακτηρίζεται ως «ο πιο επιτυχημένος προσφεύγων στην ιστορία του ιρλανδικού κράτους».
Σε άλλες περιπτώσεις έχει αποκαλέσει τον εαυτό του «θεό», «ήρωα» και «διασημότητα».
«Απλώς δεν υπάρχει κανείς καλύτερος», έχει δηλώσει.
Και συμπληρώνει, με εμφανή ειρωνεία: «Είμαι επίσης μετριόφρων. Αυτό είναι ένα από τα ελαττώματά μου».
Ο άνθρωπος που ζει χωρίς κινητό και μπλοκάρει έργα εκατομμυρίων
Ο 76χρονος Madden είναι ένας ψηλός άνδρας με λευκά μαλλιά και ζει σε ένα ιστορικό σπίτι πίσω από έναν ψηλό πέτρινο τοίχο στο ιρλανδικό χωριό Longford.
Δεν έχει κινητό τηλέφωνο.
Δεν διαθέτει ιστοσελίδα.
Δεν έχει λογαριασμούς στα social media.
Για να επικοινωνήσει κανείς μαζί του, θα πρέπει να βρει είτε το προβληματικό σταθερό τηλέφωνό του είτε μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην οποία αυτοπροσδιορίζεται, στα λατινικά, ως ο «Ιρλανδός Vitruvius».
Και όμως, το όνομα Liam Madden είναι γνωστό σε ολόκληρη την Ιρλανδία.
Όταν ένα ενοχλητικό αναπτυξιακό έργο εμφανίζεται, αρκετοί στρέφονται σε αυτόν ακριβώς επειδή γνωρίζει πώς να το οδηγήσει σε πολυετή γραφειοκρατική και νομική εμπλοκή.
Ένα σύστημα που επιτρέπει σχεδόν σε οποιονδήποτε να προσφύγει
Η ιδιότυπη «βιομηχανία» των ενστάσεων στην Ιρλανδία έχει τις ρίζες της στο εξαιρετικά ανοιχτό σύστημα πολεοδομικών προσφυγών της χώρας.
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, όποιος θέλει να μπλοκάρει ένα έργο πρέπει συνήθως να αποδείξει ότι έχει κάποιο άμεσο συμφέρον – οικονομικό, γεωγραφικό ή άλλο.
Στην Ιρλανδία τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Αρκεί να καταθέσει κανείς μια αρχική «παρατήρηση» και να καταβάλει ένα σχετικά μικρό τέλος, προκειμένου να ενεργοποιηθεί μια διαδικασία επανεξέτασης που μπορεί να διαρκέσει μήνες από την εθνική πολεοδομική αρχή προσφυγών, An Coimisiún Pleanála.
Και ο προσφεύγων δεν χρειάζεται να είναι Ιρλανδός.
Ούτε καν να βρίσκεται στην Ιρλανδία.
«Δεν υπάρχει κάτι που να λέγεται υπερβολική δημοκρατία», σχολιάζει ο Lorcan Sirr, αναλυτής στεγαστικής πολιτικής στο Technological University Dublin.
Το σύστημα έχει όμως προκαλέσει αυξανόμενες αντιδράσεις.
Οι κατασκευαστές υποστηρίζουν ότι αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη, ότι μπορεί να γίνει αντικείμενο κατάχρησης και ότι έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη αγορά γύρω από τους «serial objectors».
Μάλιστα, ορισμένοι έχουν κατηγορηθεί ότι χρησιμοποιούν τις προσφυγές προκειμένου να αποσπάσουν οικονομικές συμφωνίες από developers.
Το 2024, Ιρλανδοί βουλευτές πρότειναν μεταρρυθμίσεις.
Ο Madden, πάντως, ουδέποτε έχει κατηγορηθεί για τέτοιες πρακτικές.
«Δεν το κάνω για τα χρήματα – το κάνω για να κερδίζω»
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι αυτό που τον κινητοποιεί είναι η χαρά της νίκης.
Εντοπίζει ακόμη και τις μικρότερες νομικές παραβάσεις και τις χρησιμοποιεί για να προκαλέσει προβλήματα στους αντιπάλους του.
Υπάρχει όμως και ένας ακόμη λόγος.
Η δημοσιότητα.
«Αναζητώ διαρκώς τη φήμη», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.
Τον Ιανουάριο, λοιπόν, καθώς ξεφύλλιζε τις εφημερίδες, είδε αυτό που θεώρησε «χρυσή ευκαιρία».
Στο Doonbeg, περίπου τρεις ώρες οδήγησης από το σπίτι του, ο Eric Trump είχε ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να κατασκευάσει «την ωραιότερη αίθουσα εκδηλώσεων στην Ιρλανδία».
Ο Madden γνώριζε αμέσως τι έπρεπε να κάνει.
«Αν υπάρχει Θεός στον ουρανό», δήλωσε ένα βράδυ του Ιουλίου, «θα κερδίσω τις πολεοδομικές προσφυγές και θα το αξιοποιήσω για τη φήμη μου».
Το Doonbeg περίμενε από το golf resort να το σώσει
Το Doonbeg είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το παραθαλάσσιο χωριό, η ιστορία του οποίου φτάνει τουλάχιστον έως τον 16ο αιώνα, βρισκόταν σε παρακμή.
«Δεν ήμασταν φτωχοί ως κοινότητα», δήλωσε ο Tommy Comerford, κάτοικος πέμπτης γενιάς του Doonbeg. «Αλλά ήμασταν φτωχοί σε θέσεις εργασίας και ευκαιρίες για να κρατήσουμε τους νέους ανθρώπους εδώ».
Η τοπική κοινωνία παρουσίασε σχέδιο για τη δημιουργία γηπέδου golf και εξασφάλισε χρηματοδότηση από το European Regional Development Fund.
Το Doonbeg Golf Club, σχεδιασμένο από τον διάσημο golfer Greg Norman, άνοιξε το 2002, όταν ο τοπικός πληθυσμός είχε υποχωρήσει στους 206 κατοίκους.
Σύντομα άρχισαν να φτάνουν λεωφορεία με τουρίστες από τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Η εποχική απασχόληση στο club – που γρήγορα απέκτησε πολυτελές ξενοδοχείο και χώρο εκδηλώσεων – έφτασε τους 300 εργαζομένους.
Κάτοικοι που είχαν εγκαταλείψει την περιοχή άρχισαν να επιστρέφουν.
«Το golf resort είναι τόσο σημαντικό για εμάς», δήλωσε ο Seoirse Comerford, ο οποίος επέστρεψε για να αναλάβει την οικογενειακή pub.
Donald Trump: Ο Αμερικανός «σωτήρας» του Doonbeg
Παρά τη συμβολή του στην περιοχή, το resort δεν κατάφερε να γίνει κερδοφόρο.
Μέχρι το 2011 είχε καταγράψει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ζημιές ύψους 70 εκατ. δολαρίων.
Τον Ιανουάριο του 2014 βγήκε προς πώληση.
Στο Doonbeg επικράτησε ανησυχία.
«Ήταν σαν να λέγαμε: Θεέ μου, 300 θέσεις εργασίας – χάθηκαν», θυμάται η κάτοικος Caroline O’Brien.
Τότε εμφανίστηκε ένας Αμερικανός αγοραστής: ο Donald Trump.
Προσγειώθηκε στο Shannon Airport τον Μάιο του 2014 και σχεδόν αμέσως ανακοίνωσε τα σχέδιά του για το resort.
«Ένας από τους βασικούς λόγους που βρίσκομαι εδώ είναι η χωροθέτηση του ballroom», δήλωσε ο Trump. «Μια πραγματικά σπουδαία αίθουσα. Πιστεύω ότι άνθρωποι από όλο τον κόσμο θα τη χρησιμοποιούν».
«Θα είμαι φίλος του σαλιγκαριού»
Λίγο μετά την ανακοίνωση της εξαγοράς, ο Ιρλανδός περιβαλλοντολόγος Tony Lowes δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Donald Trump.
«Θα είμαι φίλος του σαλιγκαριού», θυμάται να του είπε ο Trump.
Το Vertigo angustior αποτελούσε εδώ και χρόνια σημείο τριβής γύρω από το golf course.
Πριν ακόμη κατασκευαστεί, η περιβαλλοντική οργάνωση Friends of the Irish Environment του Lowes είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη για την προστασία του είδους.
Δικαστήριο είχε διατάξει να διατηρηθεί ή να βελτιωθεί ο βιότοπός του, ενώ συμφωνία είχε προβλέψει ακόμη και τον διορισμό ειδικού για το σαλιγκάρι, ο οποίος θα λειτουργούσε ουσιαστικά ως επόπτης.
Για χρόνια, ο πληθυσμός του σαλιγκαριού παρέμενε σε καλή κατάσταση.
Ο Lowes, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η οικογένεια Trump δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της και ότι ο πληθυσμός του είδους μειώθηκε σημαντικά.
Λίγο μετά την εξαγορά του resort, ο ειδικός για το σαλιγκάρι απομακρύνθηκε.
Η μάχη για το τείχος των 1,7 μιλίων
Το 2016, η οικογένεια Trump πρότεινε την κατασκευή ενός βραχώδους προστατευτικού τείχους μήκους 1,7 μιλίων κατά μήκος της παραλίας Doughmore Bay.
Στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί η διάβρωση της ακτογραμμής και να προστατευθεί το golf course από τις καταιγίδες.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις υποστήριξαν ότι το έργο, ακόμη και μετά τη μείωσή του, θα άλλαζε την ευαίσθητη ισορροπία των αμμόλοφων και θα έθετε σε κίνδυνο το Vertigo angustior.
Οι Friends of the Irish Environment προσέφυγαν στην εθνική πολεοδομική αρχή.
Στο πλευρό τους βρέθηκε, με ξεχωριστή προσφυγή, ο Liam Madden.
Η αρχή αποφάσισε τελικά κατά της οικογένειας Trump.
Ο Madden πανηγύρισε.
Μάλιστα, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον Άγιο Πατρίκιο, είχε δηλώσει τότε ότι θα έδιωχνε τον Donald Trump «από την Ιρλανδία», όπως θα έδιωχνε «ένα φίδι».
Από αρχιτέκτονας σε «εφιάλτη» των developers
Όταν αποφοίτησε από τη σχολή αρχιτεκτονικής το 1973, ο Madden υποστηρίζει ότι ήθελε απλώς να γίνει αρχιτέκτονας.
Το πολεοδομικό σύστημα όμως ήταν τόσο σημαντικό για τη δουλειά του, ώστε άρχισε να μελετά σε βάθος το σχετικό δίκαιο.
Όταν υπέβαλε τις πρώτες προσφυγές του, κατάλαβε κάτι:
«Ήμουν πολύ καλός σε αυτό».
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν η Ιρλανδία βρισκόταν σε οικοδομικό boom, άνθρωποι άρχισαν να απευθύνονται σε εκείνον για την ασυνήθιστη τεχνογνωσία του.
Κάποιοι ήθελαν να ξεμπλοκάρει ένα έργο.
Άλλοι ήθελαν ακριβώς το αντίθετο.
Έτσι ο Madden έγινε ταυτόχρονα φίλος και εχθρός των developers.
Ο Ιρλανδός γερουσιαστής Joe Flaherty θυμάται ότι οι developers τού είχαν δώσει ένα χαρακτηριστικό παρατσούκλι: «Condom Man».
«Τον χρησιμοποιούσες μία φορά και μετά τον πέταγες έξω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από καθεδρικούς ναούς μέχρι τον Conor McGregor
Οι περισσότερες μάχες του Madden γίνονταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ωστόσο, το όνομά του κατά καιρούς βρέθηκε στο επίκεντρο.
Το 2004 ξεκίνησε πολιτική εκστρατεία εναντίον ενός υποψηφίου που λεγόταν επίσης Liam Madden, απλώς και μόνο για αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «διασκέδαση».
Στη συνέχεια μπλόκαρε έργο της Gaelic Athletic Association, της μεγαλύτερης αθλητικής οργάνωσης της Ιρλανδίας, έως ότου αυτή του ζήτησε συγγνώμη για μια διαμάχη δεκαετιών.
Το 2013 καθυστέρησε την επαναλειτουργία του St. Mel’s Cathedral, ενός τεράστιου ναού που είχε υποστεί καταστροφική πυρκαγιά, επειδή αντιτάχθηκε στην εγκατάσταση γυάλινου ανελκυστήρα.
Υποστήριξε ότι ο ανελκυστήρας θα προσέβαλλε τη «σεμνότητα» των «Σκωτσέζων που επισκέπτονται την περιοχή φορώντας κιλτ».
Η τοπική κοινωνία εξοργίστηκε.
«Ήταν δύο υψωμένα μεσαία δάχτυλα προς την τοπική κοινότητα», σχολίασε ο Flaherty.
Ο Madden, αντί να υποχωρήσει, συνέχισε.
Προσέφυγε κατά έργου fast food.
Προσέφυγε κατά της μετατροπής ενός εγκαταλελειμμένου εργοστασίου σε χώρο δημοπρασιών αυτοκινήτων.
Προσέφυγε κατά του τείχους του Donald Trump.
Και όταν ο θρύλος του UFC Conor McGregor επιχείρησε να κατασκευάσει boutique hotel, ο Madden τον προκάλεσε ακόμη και σε «bare-knuckle fight».
Ο Louis Herterich, ένας από τους μακροχρόνιους πελάτες του, υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να καταλάβουν τον Madden.
«Είναι απλώς διαφορετικός», είπε. «Ο θεός του είναι να έχει δίκιο, να κάνει τα πράγματα σωστά και να κερδίζει».
Το «μοιραίο λάθος» του Trump
Ο Madden πιστεύει ότι αυτή τη φορά έχει εντοπίσει το απόλυτο νομικό όπλο.
«Τους έπιασα με τα παντελόνια κατεβασμένα», δήλωσε ένα βράδυ του Ιουλίου.
Και επέστρεψε στο αγαπημένο του θέμα: το σαλιγκάρι.
Αυτή τη φορά, όμως, έβαλε στο στόχαστρο τα ελικόπτερα.
Σε διαφημιστικό υλικό, το Trump Organization εμφανίζεται να προσφέρει τη δυνατότητα μεταφοράς επισκεπτών από και προς το resort με ελικόπτερο.
Εταιρεία αερομεταφορών, η Executive Helicopters, αναφέρει σε υλικό που έχει δημοσιευτεί στο διαδίκτυο ότι το resort διαθέτει δύο σημεία προσγείωσης ελικοπτέρων, ένα κοντά στο ξενοδοχείο και ένα στο golf course.
Για τον Madden, αυτό αποτελεί «μοιραίο λάθος».
Υποστηρίζει ότι το Trump Organization δεν ανέφερε τα ελικόπτερα στην αίτηση για το ballroom ούτε αξιολόγησε τις πιθανές οικολογικές επιπτώσεις τους.
Κατά τον ίδιο, η πρόταση για το ballroom είναι επομένως «νομικά ελαττωματική και χωρίς δυνατότητα θεραπείας».
Και επανέρχεται στο ερώτημα που έχει γίνει πλέον εμμονή του:
«Θα επιβιώσει το καημένο μας Vertigo angustior;»
Η Trump Organization δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Ο manager του golf course, Joe Russel, επίσης αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ η Executive Helicopters δεν απάντησε.
Ο Geraint Ellis, ειδικός στο ιρλανδικό πολεοδομικό δίκαιο, ο οποίος εξέτασε την προσφυγή για λογαριασμό της Washington Post, εκτίμησε ότι η ένσταση του Madden δεν είναι επιπόλαιη.
«Ο κ. Madden φαίνεται να έχει εντοπίσει ορισμένα ζητήματα που αξίζουν περαιτέρω εξέταση», δήλωσε.
«Είναι παράλογο» – Η οργή στο Doonbeg
Καθώς η είδηση της προσφυγής διαδόθηκε, οι κάτοικοι του Doonbeg αντέδρασαν με οργή.
Η Rita McInerney υποστηρίζει ότι το golf resort δεν αφορά προσωπικά τον Donald Trump.
«Το Doonbeg δημιούργησε το resort και θα ανέβει ή θα καταρρεύσει μαζί με την τύχη του», υποστηρίζει.
Πώς μπορεί, λοιπόν, ένας άνθρωπος που βρίσκεται εκτός της περιοχής και δεν έχει άμεσο συμφέρον να προκαλεί τέτοια αναστάτωση;
«Παράλογο», δήλωσε.
«Απαράδεκτο», συμφώνησε ο Seoirse Comerford.
«Εντελώς άδικο», πρόσθεσε ο Tommy Comerford.
Δύο ballroom, δύο διαφορετικές μάχες για τον Donald Trump
Στην Ουάσιγκτον, την ίδια ώρα, το ballroom του Λευκού Οίκου προχωρά.
Οι εργασίες θεμελίωσης έχουν ξεκινήσει και το τεράστιο κτίριο των 900 εκατ. δολαρίων και 90.000 τετραγωνικών ποδιών παίρνει πλέον μορφή.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αναμένεται να αποφανθεί, ενδεχομένως δίνοντας το πράσινο φως στο έργο.
Στην Ιρλανδία, όμως, η μάχη είναι πολύ διαφορετική.
Η εθνική πολεοδομική αρχή αναμένεται να εκδώσει την απόφασή της έως το τέλος του έτους.
Ο Liam Madden, πάντως, δεν έχει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα.
Υποστηρίζει ότι το ballroom του Trump στο Doonbeg δεν πρόκειται να εγκριθεί.
Και κλείνει με μια φράση που αποτυπώνει πλήρως την προσωπική του κόντρα με τον Αμερικανό πρόεδρο:
«Ο Joe Biden κέρδισε τον Donald Trump μία φορά. Εγώ τον έχω κερδίσει δύο φορές».
www.bankingnews.gr
Το φιλόδοξο έργο προέβλεπε ένα εντυπωσιακό ballroom 12.000 τετραγωνικών ποδιών, με χωρητικότητα 320 ατόμων σε 42 τραπέζια.
Και σε αντίθεση με την Ουάσιγκτον, όπου η προσπάθεια του Donald Trump να επιταχύνει την κατασκευή μιας τεράστιας αίθουσας εκδηλώσεων στον Λευκό Οίκο έχει προκαλέσει πολιτική και νομική σύγκρουση που έφτασε μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, στο Doonbeg οι περίπου 300 κάτοικοι είχαν ταχθεί σχεδόν μαζικά υπέρ του έργου.
Μόνο που ένας άνθρωπος αποφάσισε να σταθεί απέναντι.
Και αυτή τη φορά, το «όπλο» του είναι ένα μικροσκοπικό σαλιγκάρι.
Το χωριό ήθελε το έργο – ένας άνθρωπος είπε «όχι»
Σε επιστολή προς την τοπική πολεοδομική αρχή, ιδιοκτήτης παμπ υποστήριξε ότι το έργο θα μπορούσε να ανακόψει την παρακμή του χωριού.
Άλλος κάτοικος υποστήριξε ότι θα δημιουργούσε θέσεις εργασίας και θα έφερνε τουρισμό κατά τους μήνες εκτός της τουριστικής περιόδου.
Ακόμη και η ποδοσφαιρική ομάδα Doonbeg Football Club χαρακτήρισε το golf resort όχι απλώς μια επιχείρηση, αλλά «αναπόσπαστο κομμάτι της κοινότητάς μας».
Όλα έδειχναν ότι το ballroom είχε αποκτήσει τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας.
Ακόμη και το περίφημο σαλιγκάρι της περιοχής είχε... μπει σε τροχιά συμβιβασμού.
Πρόκειται για το Vertigo angustior, ένα μικροσκοπικό μαλάκιο που ζει στους αμμώδεις αμμόλοφους του Doonbeg και αποτελεί προστατευόμενο είδος.
Τον Φεβρουάριο, η αρμόδια επιτροπή ενέκρινε την κατασκευή του ballroom, υπό την προϋπόθεση ότι η οικογένεια Trump θα παρουσίαζε σχέδιο αποκατάστασης και προστασίας του πληθυσμού του σαλιγκαριού.
Η Rita McInerney, κάτοικος του Doonbeg και μέλος του Clare County Council, δήλωσε ότι το ballroom είχε πλέον γίνει «μέρος του οράματος της κοινότητας».
Η χαρά όμως δεν κράτησε πολύ.
Ο Liam Madden εμφανίζεται και «παγώνει» το έργο
Μόλις λίγες ημέρες μετά την έγκριση, κατατέθηκε μία και μοναδική προσφυγή.
Την υπέβαλε ο Liam Madden, μια ιδιόρρυθμη και ιδιαίτερα γνωστή προσωπικότητα στην Ιρλανδία, ο οποίος έχει αποκτήσει φήμη για το μπλοκάρισμα εκατοντάδων – ίσως και χιλιάδων – αναπτυξιακών έργων σε ολόκληρη τη χώρα.
Μεταξύ αυτών βρίσκεται και προηγούμενο σχέδιο επέκτασης στο Doonbeg.
Ο Madden έχει γίνει γνωστός ως «serial objector», δηλαδή ως ένας άνθρωπος που συστηματικά προσβάλλει αποφάσεις των πολεοδομικών αρχών.
Ο ίδιος, ωστόσο, απορρίπτει μετά βδελυγμίας αυτόν τον χαρακτηρισμό.
Όταν θέλει να είναι μετριοπαθής, αυτοχαρακτηρίζεται ως «ο πιο επιτυχημένος προσφεύγων στην ιστορία του ιρλανδικού κράτους».
Σε άλλες περιπτώσεις έχει αποκαλέσει τον εαυτό του «θεό», «ήρωα» και «διασημότητα».
«Απλώς δεν υπάρχει κανείς καλύτερος», έχει δηλώσει.
Και συμπληρώνει, με εμφανή ειρωνεία: «Είμαι επίσης μετριόφρων. Αυτό είναι ένα από τα ελαττώματά μου».
Ο άνθρωπος που ζει χωρίς κινητό και μπλοκάρει έργα εκατομμυρίων
Ο 76χρονος Madden είναι ένας ψηλός άνδρας με λευκά μαλλιά και ζει σε ένα ιστορικό σπίτι πίσω από έναν ψηλό πέτρινο τοίχο στο ιρλανδικό χωριό Longford.
Δεν έχει κινητό τηλέφωνο.
Δεν διαθέτει ιστοσελίδα.
Δεν έχει λογαριασμούς στα social media.
Για να επικοινωνήσει κανείς μαζί του, θα πρέπει να βρει είτε το προβληματικό σταθερό τηλέφωνό του είτε μια διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην οποία αυτοπροσδιορίζεται, στα λατινικά, ως ο «Ιρλανδός Vitruvius».
Και όμως, το όνομα Liam Madden είναι γνωστό σε ολόκληρη την Ιρλανδία.
Όταν ένα ενοχλητικό αναπτυξιακό έργο εμφανίζεται, αρκετοί στρέφονται σε αυτόν ακριβώς επειδή γνωρίζει πώς να το οδηγήσει σε πολυετή γραφειοκρατική και νομική εμπλοκή.
Ένα σύστημα που επιτρέπει σχεδόν σε οποιονδήποτε να προσφύγει
Η ιδιότυπη «βιομηχανία» των ενστάσεων στην Ιρλανδία έχει τις ρίζες της στο εξαιρετικά ανοιχτό σύστημα πολεοδομικών προσφυγών της χώρας.
Σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής, όποιος θέλει να μπλοκάρει ένα έργο πρέπει συνήθως να αποδείξει ότι έχει κάποιο άμεσο συμφέρον – οικονομικό, γεωγραφικό ή άλλο.
Στην Ιρλανδία τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Αρκεί να καταθέσει κανείς μια αρχική «παρατήρηση» και να καταβάλει ένα σχετικά μικρό τέλος, προκειμένου να ενεργοποιηθεί μια διαδικασία επανεξέτασης που μπορεί να διαρκέσει μήνες από την εθνική πολεοδομική αρχή προσφυγών, An Coimisiún Pleanála.
Και ο προσφεύγων δεν χρειάζεται να είναι Ιρλανδός.
Ούτε καν να βρίσκεται στην Ιρλανδία.
«Δεν υπάρχει κάτι που να λέγεται υπερβολική δημοκρατία», σχολιάζει ο Lorcan Sirr, αναλυτής στεγαστικής πολιτικής στο Technological University Dublin.
Το σύστημα έχει όμως προκαλέσει αυξανόμενες αντιδράσεις.
Οι κατασκευαστές υποστηρίζουν ότι αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη, ότι μπορεί να γίνει αντικείμενο κατάχρησης και ότι έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη αγορά γύρω από τους «serial objectors».
Μάλιστα, ορισμένοι έχουν κατηγορηθεί ότι χρησιμοποιούν τις προσφυγές προκειμένου να αποσπάσουν οικονομικές συμφωνίες από developers.
Το 2024, Ιρλανδοί βουλευτές πρότειναν μεταρρυθμίσεις.
Ο Madden, πάντως, ουδέποτε έχει κατηγορηθεί για τέτοιες πρακτικές.
«Δεν το κάνω για τα χρήματα – το κάνω για να κερδίζω»
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι αυτό που τον κινητοποιεί είναι η χαρά της νίκης.
Εντοπίζει ακόμη και τις μικρότερες νομικές παραβάσεις και τις χρησιμοποιεί για να προκαλέσει προβλήματα στους αντιπάλους του.
Υπάρχει όμως και ένας ακόμη λόγος.
Η δημοσιότητα.
«Αναζητώ διαρκώς τη φήμη», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.
Τον Ιανουάριο, λοιπόν, καθώς ξεφύλλιζε τις εφημερίδες, είδε αυτό που θεώρησε «χρυσή ευκαιρία».
Στο Doonbeg, περίπου τρεις ώρες οδήγησης από το σπίτι του, ο Eric Trump είχε ανακοινώσει ότι σχεδιάζει να κατασκευάσει «την ωραιότερη αίθουσα εκδηλώσεων στην Ιρλανδία».
Ο Madden γνώριζε αμέσως τι έπρεπε να κάνει.
«Αν υπάρχει Θεός στον ουρανό», δήλωσε ένα βράδυ του Ιουλίου, «θα κερδίσω τις πολεοδομικές προσφυγές και θα το αξιοποιήσω για τη φήμη μου».
Το Doonbeg περίμενε από το golf resort να το σώσει
Το Doonbeg είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το παραθαλάσσιο χωριό, η ιστορία του οποίου φτάνει τουλάχιστον έως τον 16ο αιώνα, βρισκόταν σε παρακμή.
«Δεν ήμασταν φτωχοί ως κοινότητα», δήλωσε ο Tommy Comerford, κάτοικος πέμπτης γενιάς του Doonbeg. «Αλλά ήμασταν φτωχοί σε θέσεις εργασίας και ευκαιρίες για να κρατήσουμε τους νέους ανθρώπους εδώ».
Η τοπική κοινωνία παρουσίασε σχέδιο για τη δημιουργία γηπέδου golf και εξασφάλισε χρηματοδότηση από το European Regional Development Fund.
Το Doonbeg Golf Club, σχεδιασμένο από τον διάσημο golfer Greg Norman, άνοιξε το 2002, όταν ο τοπικός πληθυσμός είχε υποχωρήσει στους 206 κατοίκους.
Σύντομα άρχισαν να φτάνουν λεωφορεία με τουρίστες από τις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Η εποχική απασχόληση στο club – που γρήγορα απέκτησε πολυτελές ξενοδοχείο και χώρο εκδηλώσεων – έφτασε τους 300 εργαζομένους.
Κάτοικοι που είχαν εγκαταλείψει την περιοχή άρχισαν να επιστρέφουν.
«Το golf resort είναι τόσο σημαντικό για εμάς», δήλωσε ο Seoirse Comerford, ο οποίος επέστρεψε για να αναλάβει την οικογενειακή pub.
Donald Trump: Ο Αμερικανός «σωτήρας» του Doonbeg
Παρά τη συμβολή του στην περιοχή, το resort δεν κατάφερε να γίνει κερδοφόρο.
Μέχρι το 2011 είχε καταγράψει, σύμφωνα με δημοσιεύματα, ζημιές ύψους 70 εκατ. δολαρίων.
Τον Ιανουάριο του 2014 βγήκε προς πώληση.
Στο Doonbeg επικράτησε ανησυχία.
«Ήταν σαν να λέγαμε: Θεέ μου, 300 θέσεις εργασίας – χάθηκαν», θυμάται η κάτοικος Caroline O’Brien.
Τότε εμφανίστηκε ένας Αμερικανός αγοραστής: ο Donald Trump.
Προσγειώθηκε στο Shannon Airport τον Μάιο του 2014 και σχεδόν αμέσως ανακοίνωσε τα σχέδιά του για το resort.
«Ένας από τους βασικούς λόγους που βρίσκομαι εδώ είναι η χωροθέτηση του ballroom», δήλωσε ο Trump. «Μια πραγματικά σπουδαία αίθουσα. Πιστεύω ότι άνθρωποι από όλο τον κόσμο θα τη χρησιμοποιούν».
«Θα είμαι φίλος του σαλιγκαριού»
Λίγο μετά την ανακοίνωση της εξαγοράς, ο Ιρλανδός περιβαλλοντολόγος Tony Lowes δέχθηκε τηλεφώνημα από τον Donald Trump.
«Θα είμαι φίλος του σαλιγκαριού», θυμάται να του είπε ο Trump.
Το Vertigo angustior αποτελούσε εδώ και χρόνια σημείο τριβής γύρω από το golf course.
Πριν ακόμη κατασκευαστεί, η περιβαλλοντική οργάνωση Friends of the Irish Environment του Lowes είχε προσφύγει στη δικαιοσύνη για την προστασία του είδους.
Δικαστήριο είχε διατάξει να διατηρηθεί ή να βελτιωθεί ο βιότοπός του, ενώ συμφωνία είχε προβλέψει ακόμη και τον διορισμό ειδικού για το σαλιγκάρι, ο οποίος θα λειτουργούσε ουσιαστικά ως επόπτης.
Για χρόνια, ο πληθυσμός του σαλιγκαριού παρέμενε σε καλή κατάσταση.
Ο Lowes, ωστόσο, υποστηρίζει ότι η οικογένεια Trump δεν τήρησε τις δεσμεύσεις της και ότι ο πληθυσμός του είδους μειώθηκε σημαντικά.
Λίγο μετά την εξαγορά του resort, ο ειδικός για το σαλιγκάρι απομακρύνθηκε.
Η μάχη για το τείχος των 1,7 μιλίων
Το 2016, η οικογένεια Trump πρότεινε την κατασκευή ενός βραχώδους προστατευτικού τείχους μήκους 1,7 μιλίων κατά μήκος της παραλίας Doughmore Bay.
Στόχος ήταν να αντιμετωπιστεί η διάβρωση της ακτογραμμής και να προστατευθεί το golf course από τις καταιγίδες.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις υποστήριξαν ότι το έργο, ακόμη και μετά τη μείωσή του, θα άλλαζε την ευαίσθητη ισορροπία των αμμόλοφων και θα έθετε σε κίνδυνο το Vertigo angustior.
Οι Friends of the Irish Environment προσέφυγαν στην εθνική πολεοδομική αρχή.
Στο πλευρό τους βρέθηκε, με ξεχωριστή προσφυγή, ο Liam Madden.
Η αρχή αποφάσισε τελικά κατά της οικογένειας Trump.
Ο Madden πανηγύρισε.
Μάλιστα, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον Άγιο Πατρίκιο, είχε δηλώσει τότε ότι θα έδιωχνε τον Donald Trump «από την Ιρλανδία», όπως θα έδιωχνε «ένα φίδι».
Από αρχιτέκτονας σε «εφιάλτη» των developers
Όταν αποφοίτησε από τη σχολή αρχιτεκτονικής το 1973, ο Madden υποστηρίζει ότι ήθελε απλώς να γίνει αρχιτέκτονας.
Το πολεοδομικό σύστημα όμως ήταν τόσο σημαντικό για τη δουλειά του, ώστε άρχισε να μελετά σε βάθος το σχετικό δίκαιο.
Όταν υπέβαλε τις πρώτες προσφυγές του, κατάλαβε κάτι:
«Ήμουν πολύ καλός σε αυτό».
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, όταν η Ιρλανδία βρισκόταν σε οικοδομικό boom, άνθρωποι άρχισαν να απευθύνονται σε εκείνον για την ασυνήθιστη τεχνογνωσία του.
Κάποιοι ήθελαν να ξεμπλοκάρει ένα έργο.
Άλλοι ήθελαν ακριβώς το αντίθετο.
Έτσι ο Madden έγινε ταυτόχρονα φίλος και εχθρός των developers.
Ο Ιρλανδός γερουσιαστής Joe Flaherty θυμάται ότι οι developers τού είχαν δώσει ένα χαρακτηριστικό παρατσούκλι: «Condom Man».
«Τον χρησιμοποιούσες μία φορά και μετά τον πέταγες έξω», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Από καθεδρικούς ναούς μέχρι τον Conor McGregor
Οι περισσότερες μάχες του Madden γίνονταν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ωστόσο, το όνομά του κατά καιρούς βρέθηκε στο επίκεντρο.
Το 2004 ξεκίνησε πολιτική εκστρατεία εναντίον ενός υποψηφίου που λεγόταν επίσης Liam Madden, απλώς και μόνο για αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «διασκέδαση».
Στη συνέχεια μπλόκαρε έργο της Gaelic Athletic Association, της μεγαλύτερης αθλητικής οργάνωσης της Ιρλανδίας, έως ότου αυτή του ζήτησε συγγνώμη για μια διαμάχη δεκαετιών.
Το 2013 καθυστέρησε την επαναλειτουργία του St. Mel’s Cathedral, ενός τεράστιου ναού που είχε υποστεί καταστροφική πυρκαγιά, επειδή αντιτάχθηκε στην εγκατάσταση γυάλινου ανελκυστήρα.
Υποστήριξε ότι ο ανελκυστήρας θα προσέβαλλε τη «σεμνότητα» των «Σκωτσέζων που επισκέπτονται την περιοχή φορώντας κιλτ».
Η τοπική κοινωνία εξοργίστηκε.
«Ήταν δύο υψωμένα μεσαία δάχτυλα προς την τοπική κοινότητα», σχολίασε ο Flaherty.
Ο Madden, αντί να υποχωρήσει, συνέχισε.
Προσέφυγε κατά έργου fast food.
Προσέφυγε κατά της μετατροπής ενός εγκαταλελειμμένου εργοστασίου σε χώρο δημοπρασιών αυτοκινήτων.
Προσέφυγε κατά του τείχους του Donald Trump.
Και όταν ο θρύλος του UFC Conor McGregor επιχείρησε να κατασκευάσει boutique hotel, ο Madden τον προκάλεσε ακόμη και σε «bare-knuckle fight».
Ο Louis Herterich, ένας από τους μακροχρόνιους πελάτες του, υποστηρίζει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι απλώς δεν μπορούν να καταλάβουν τον Madden.
«Είναι απλώς διαφορετικός», είπε. «Ο θεός του είναι να έχει δίκιο, να κάνει τα πράγματα σωστά και να κερδίζει».
Το «μοιραίο λάθος» του Trump
Ο Madden πιστεύει ότι αυτή τη φορά έχει εντοπίσει το απόλυτο νομικό όπλο.
«Τους έπιασα με τα παντελόνια κατεβασμένα», δήλωσε ένα βράδυ του Ιουλίου.
Και επέστρεψε στο αγαπημένο του θέμα: το σαλιγκάρι.
Αυτή τη φορά, όμως, έβαλε στο στόχαστρο τα ελικόπτερα.
Σε διαφημιστικό υλικό, το Trump Organization εμφανίζεται να προσφέρει τη δυνατότητα μεταφοράς επισκεπτών από και προς το resort με ελικόπτερο.
Εταιρεία αερομεταφορών, η Executive Helicopters, αναφέρει σε υλικό που έχει δημοσιευτεί στο διαδίκτυο ότι το resort διαθέτει δύο σημεία προσγείωσης ελικοπτέρων, ένα κοντά στο ξενοδοχείο και ένα στο golf course.
Για τον Madden, αυτό αποτελεί «μοιραίο λάθος».
Υποστηρίζει ότι το Trump Organization δεν ανέφερε τα ελικόπτερα στην αίτηση για το ballroom ούτε αξιολόγησε τις πιθανές οικολογικές επιπτώσεις τους.
Κατά τον ίδιο, η πρόταση για το ballroom είναι επομένως «νομικά ελαττωματική και χωρίς δυνατότητα θεραπείας».
Και επανέρχεται στο ερώτημα που έχει γίνει πλέον εμμονή του:
«Θα επιβιώσει το καημένο μας Vertigo angustior;»
Η Trump Organization δεν απάντησε σε αίτημα για σχόλιο. Ο manager του golf course, Joe Russel, επίσης αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ η Executive Helicopters δεν απάντησε.
Ο Geraint Ellis, ειδικός στο ιρλανδικό πολεοδομικό δίκαιο, ο οποίος εξέτασε την προσφυγή για λογαριασμό της Washington Post, εκτίμησε ότι η ένσταση του Madden δεν είναι επιπόλαιη.
«Ο κ. Madden φαίνεται να έχει εντοπίσει ορισμένα ζητήματα που αξίζουν περαιτέρω εξέταση», δήλωσε.
«Είναι παράλογο» – Η οργή στο Doonbeg
Καθώς η είδηση της προσφυγής διαδόθηκε, οι κάτοικοι του Doonbeg αντέδρασαν με οργή.
Η Rita McInerney υποστηρίζει ότι το golf resort δεν αφορά προσωπικά τον Donald Trump.
«Το Doonbeg δημιούργησε το resort και θα ανέβει ή θα καταρρεύσει μαζί με την τύχη του», υποστηρίζει.
Πώς μπορεί, λοιπόν, ένας άνθρωπος που βρίσκεται εκτός της περιοχής και δεν έχει άμεσο συμφέρον να προκαλεί τέτοια αναστάτωση;
«Παράλογο», δήλωσε.
«Απαράδεκτο», συμφώνησε ο Seoirse Comerford.
«Εντελώς άδικο», πρόσθεσε ο Tommy Comerford.
Δύο ballroom, δύο διαφορετικές μάχες για τον Donald Trump
Στην Ουάσιγκτον, την ίδια ώρα, το ballroom του Λευκού Οίκου προχωρά.
Οι εργασίες θεμελίωσης έχουν ξεκινήσει και το τεράστιο κτίριο των 900 εκατ. δολαρίων και 90.000 τετραγωνικών ποδιών παίρνει πλέον μορφή.
Το Ανώτατο Δικαστήριο αναμένεται να αποφανθεί, ενδεχομένως δίνοντας το πράσινο φως στο έργο.
Στην Ιρλανδία, όμως, η μάχη είναι πολύ διαφορετική.
Η εθνική πολεοδομική αρχή αναμένεται να εκδώσει την απόφασή της έως το τέλος του έτους.
Ο Liam Madden, πάντως, δεν έχει καμία αμφιβολία για το αποτέλεσμα.
Υποστηρίζει ότι το ballroom του Trump στο Doonbeg δεν πρόκειται να εγκριθεί.
Και κλείνει με μια φράση που αποτυπώνει πλήρως την προσωπική του κόντρα με τον Αμερικανό πρόεδρο:
«Ο Joe Biden κέρδισε τον Donald Trump μία φορά. Εγώ τον έχω κερδίσει δύο φορές».
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών