Η «ασπίδα» των κινεζικών αποθεμάτων απέναντι στο ενεργειακό σοκ του πολέμου με το Ιράν – Τι αναφέρει μελέτη της ΕΚΤ
Η παγκόσμια ενεργειακή αγορά εισήλθε το 2026 σε μια από τις πιο επικίνδυνες περιόδους των τελευταίων ετών.
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Hormuz προκάλεσαν ένα σοβαρό σοκ στην προσφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Ωστόσο, η άνοδος των τιμών, αν και μεγάλη και ιδιαίτερα έντονη για την Ευρώπη, δεν πήρε τις διαστάσεις που θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί.
Και εδώ εμφανίζεται ένας παράγοντας που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: η Κίνα.
Σε πρόσφατη ανάλυσή της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επισημαίνει ότι η παγκόσμια αγορά πετρελαίου ήταν το 2026 πολύ καλύτερα προετοιμασμένη να απορροφήσει μια μεγάλη διαταραχή προσφοράς σε σύγκριση με το 2022. Μεταξύ των παραγόντων που συνέβαλαν σε αυτό ήταν η αύξηση της κινεζικής αποθεματοποίησης πετρελαίου, η στροφή της χώρας προς τα ηλεκτρικά οχήματα και η χαμηλότερη ζήτηση για πετροχημικά προϊόντα.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αφορά τα κινεζικά αποθέματα.
Σύμφωνα με την ΕΚΤ, η κάλυψη των εισαγωγών πετρελαίου από τα αποθέματα της Κίνας αυξήθηκε από περίπου 92 ημέρες το 2023 σε περίπου 115 ημέρες στις αρχές του 2026. \
Η συσσώρευση αυτή λειτούργησε ως ένα σημαντικό «μαξιλάρι» απέναντι στις απώλειες προσφοράς που προκάλεσε η σύγκρουση.
Με άλλα λόγια, όταν η παγκόσμια αγορά χρειάστηκε επειγόντως επιπλέον πετρέλαιο, η Κίνα διέθετε ήδη ένα πολύ μεγαλύτερο απόθεμα για να απορροφήσει μέρος του κραδασμού.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη.
Η Ευρώπη βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του ενεργειακού σοκ
Η Ευρώπη εισήλθε στη νέα κρίση έχοντας ήδη υποστεί τις συνέπειες της ενεργειακής αναστάτωσης που ακολούθησε τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η διακοπή των ρωσικών ενεργειακών ροών είχε καταστήσει την ευρωπαϊκή οικονομία ιδιαίτερα ευάλωτη στις μεταβολές των διεθνών τιμών.
Η νέα κρίση ήρθε από διαφορετική κατεύθυνση, αλλά θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνη.
Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν και η διακοπή της διέλευσης από τα Στενά του Hormuz επηρέασαν έναν δίαυλο από τον οποίο περνά περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.
Η ΕΚΤ σημειώνει ότι οι διαταραχές στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου κατά τη σύγκρουση με το Ιράν ήταν σημαντικά μεγαλύτερες από εκείνες που είχαν καταγραφεί μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.
Παρ’ όλα αυτά, η αντίδραση των τιμών ήταν μέχρι στιγμής συγκριτικά πιο περιορισμένη.
Γιατί; Επειδή αυτή τη φορά η αγορά διέθετε μεγαλύτερα αποθέματα, μεγαλύτερη παραγωγική εφεδρεία και χαμηλότερη ζήτηση.
Και ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες αυτής της ανθεκτικότητας βρισκόταν η Κίνα.
Η Κίνα έκανε διαχειρίσιμη την κρίση
Δεν πρόκειται φυσικά για μια απλή ιστορία όπου η Κίνα «έσωσε» μόνη της την Ευρώπη.
Η εικόνα είναι πιο σύνθετη.
Η αμερικανική παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου, τα αποθέματα στις χώρες του ΟΟΣΑ, η χρήση εναλλακτικών αγωγών και διαδρομών, αλλά και η μείωση της ζήτησης συνέβαλαν επίσης στην απορρόφηση του σοκ.
Η ίδια η ΕΚΤ υπογραμμίζει αυτούς τους παράγοντες στα στοιχεία που παραθέτει.
Όμως η κινεζική αποθεματοποίηση προσέφερε ένα πολύ σημαντικό επιπλέον στρώμα προστασίας.
Σε μια αγορά όπου η ξαφνική απώλεια εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως θα μπορούσε να προκαλέσει εκρηκτική άνοδο των τιμών, η ύπαρξη μεγάλων στρατηγικών και εμπορικών αποθεμάτων λειτουργεί ως μηχανισμός εξομάλυνσης μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης.
Περιορίζει την άμεση έλλειψη και δίνει χρόνο στην αγορά να προσαρμοστεί.
Αυτό ακριβώς συνέβη το 2026…
Το πραγματικό όφελος ήταν η αποφυγή ενός δεύτερου ενεργειακού σοκ
Για την ευρωπαϊκή οικονομία, το σημαντικότερο δεν ήταν απλώς ότι το πετρέλαιο δεν έφτασε σε ακόμη υψηλότερες τιμές.
Ήταν ότι αποφεύχθηκε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, ένας συνδυασμός ενεργειακής έλλειψης, εκτίναξης του πληθωρισμού και νέας μεγάλης ύφεσης.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προειδοποιεί ότι το ενεργειακό σοκ εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο.
Η Christine Lagarde έχει επισημάνει ότι οι τιμές ενέργειας παραμένουν πολύ υψηλότερες από τα προπολεμικά επίπεδα και ότι οι πλήρεις πληθωριστικές επιπτώσεις της κρίσης δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί.
Παράλληλα, η ΕΚΤ επισημαίνει ότι μια παρατεταμένη διακοπή της ροής ενεργειακών αγαθών στο Hormuz θα μπορούσε σταδιακά να εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματα και να αυξήσει ξανά τις ανοδικές πιέσεις στις τιμές.
Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν έχει εξαφανιστεί, aπλώς έχει μετατεθεί.
Και η Κίνα συνεχίζει να μειώνει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο
Το δεύτερο στοιχείο που αναδεικνύει η ΕΚΤ είναι η μεταβολή της ίδιας της κινεζικής ενεργειακής ζήτησης.
Η ταχεία ανάπτυξη των ηλεκτρικών οχημάτων σημαίνει ότι ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος των μεταφορών στην Κίνα δεν εξαρτάται πλέον άμεσα από το πετρέλαιο. Παράλληλα, η χαμηλότερη ζήτηση για πετροχημικά προϊόντα συνέβαλε στη συγκράτηση της παγκόσμιας ζήτησης.
Με άλλα λόγια, η Κίνα δεν προστατεύει την αγορά μόνο επειδή έχει αποθέματα, αλλά και επειδή χρειάζεται σταδιακά λιγότερο πετρέλαιο για κάθε μονάδα οικονομικής δραστηριότητας.
Αυτό είναι μια πολύ πιο σημαντική εξέλιξη από μια προσωρινή παρέμβαση στην αγορά.
Η κινεζική οικονομία, πάντως, δεν έχει καταρρεύσει
Η εικόνα της Κίνας δεν είναι αυτή μιας οικονομίας που βρίσκεται σε παράλυση και απλώς συσσωρεύει πρώτες ύλες.
Τα διαθέσιμα στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του 2026 δείχνουν ότι η οικονομική δραστηριότητα συνεχίζει να εμφανίζει ανθεκτικότητα. Σύμφωνα με το κινεζικό State Information Center, ο δείκτης πληρωμών για κατανάλωση σε φυσικά καταστήματα αυξήθηκε κατά 2,7% σε ετήσια βάση στο πρώτο εξάμηνο, ενώ η επισκεψιμότητα στα εμπορικά κέντρα αυξήθηκε κατά 5,7%. Οι δαπάνες για ηλεκτρονικά προϊόντα αυξήθηκαν κατά 9,5%.
Τα επίσημα στοιχεία της κινεζικής στατιστικής υπηρεσίας δείχνουν επίσης ότι το κατά κεφαλήν πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά 4,2% στο πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ η πραγματική κατά κεφαλήν κατανάλωση αυξήθηκε κατά 2,7%.
Η Κίνα, επομένως, δεν λειτουργεί απλώς ως τεράστιος αποθηκευτικός χώρος πετρελαίου.
Παραμένει μια οικονομία με μεγάλη παραγωγική βάση, υψηλή βιομηχανική ικανότητα και τεράστια εσωτερική αγορά.
Το παράδοξο της Ευρώπης
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό παράδοξο.
Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε μια κατάσταση όπου η ενεργειακή της ασφάλεια εξαρτάται όχι μόνο από τις πολιτικές αποφάσεις της ίδιας, αλλά και από τη συμπεριφορά μεγάλων ασιατικών οικονομιών που έχουν τη δυνατότητα να απορροφούν ή να απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
Η Κίνα, μέσω της αποθεματοποίησης, της μείωσης της πετρελαϊκής έντασης της οικονομίας της και της μετάβασης στα ηλεκτρικά οχήματα, συνέβαλε στη μείωση της έντασης του παγκόσμιου ενεργειακού σοκ.
Η συμβολή αυτή δεν ήταν σχεδιασμένη για να «σώσει την Ευρώπη».
Ήταν αποτέλεσμα της κινεζικής στρατηγικής για τη δική της ενεργειακή ασφάλεια.
Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ότι η Ευρώπη ωφελήθηκε.
Και ωφελήθηκε σε μια στιγμή κατά την οποία η ίδια αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις στις τιμές ενέργειας και στον πληθωρισμό.
Το πραγματικό ερώτημα για το μέλλον
Γι' αυτό το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι εάν η Ευρώπη θα πει «ευχαριστώ» στην Κίνα.
Το ερώτημα είναι εάν η Ευρώπη θα αναγνωρίσει ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν εξασφαλίζεται μόνο με πολιτικές αποφάσεις και κυρώσεις, αλλά και με αποθέματα, εναλλακτικές πηγές, εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς και μείωση της εξάρτησης από ευάλωτους ενεργειακούς διαύλους - και κυρίως να εγκαταλείψει την παρανοϊκή ρωσοφοβική πολιτική...
Η σημερινή κρίση απέδειξε κάτι πολύ απλό: όταν ένας μεγάλος ενεργειακός δίαυλος κλείνει, ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία αναζητά απεγνωσμένα «μαξιλάρια» ασφαλείας σε σχέση με τις διαταραχές στην προσφορά του μαύρου χρυσού.
Ένα από αυτά τα μαξιλάρια ήταν, το 2026, τα κινεζικά αποθέματα.
Και ίσως αυτό είναι το πιο άβολο συμπέρασμα για την Ευρώπη: μια χώρα που συχνά αντιμετωπίζεται κυρίως ως γεωπολιτικός ανταγωνιστής συνέβαλε, χωρίς να το έχει ως στόχο, στο να αποφευχθεί ένα ακόμη βαρύτερο ενεργειακό πλήγμα στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Η κρίση δεν τελείωσε.
Η ΕΚΤ προειδοποιεί ότι μια παρατεταμένη διακοπή στη λειτουργία του Hormuz θα μπορούσε να εξαντλήσει σταδιακά τα διαθέσιμα αποθέματα και να επαναφέρει ισχυρές ανοδικές πιέσεις στις τιμές.
Αλλά μέχρι σήμερα, η Κίνα είχε ήδη κάνει αυτό που πολλές ευρωπαϊκές χώρες δυσκολεύτηκαν να κάνουν: προετοιμάστηκε για το ενδεχόμενο να κλείσει ο δρόμος του πετρελαίου.
Ίσως, λοιπόν, η Ευρώπη δεν χρειάζεται τόσο να πει «ευχαριστώ, θείε Xi».
Χρειάζεται να διδαχθεί από το παράδειγμα και να αλλάξει άρδην πολιτική.
www.bankingnews.gr
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και το κλείσιμο των Στενών του Hormuz προκάλεσαν ένα σοβαρό σοκ στην προσφορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Ωστόσο, η άνοδος των τιμών, αν και μεγάλη και ιδιαίτερα έντονη για την Ευρώπη, δεν πήρε τις διαστάσεις που θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί.
Και εδώ εμφανίζεται ένας παράγοντας που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: η Κίνα.
Σε πρόσφατη ανάλυσή της, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα επισημαίνει ότι η παγκόσμια αγορά πετρελαίου ήταν το 2026 πολύ καλύτερα προετοιμασμένη να απορροφήσει μια μεγάλη διαταραχή προσφοράς σε σύγκριση με το 2022. Μεταξύ των παραγόντων που συνέβαλαν σε αυτό ήταν η αύξηση της κινεζικής αποθεματοποίησης πετρελαίου, η στροφή της χώρας προς τα ηλεκτρικά οχήματα και η χαμηλότερη ζήτηση για πετροχημικά προϊόντα.
Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο αφορά τα κινεζικά αποθέματα.
Σύμφωνα με την ΕΚΤ, η κάλυψη των εισαγωγών πετρελαίου από τα αποθέματα της Κίνας αυξήθηκε από περίπου 92 ημέρες το 2023 σε περίπου 115 ημέρες στις αρχές του 2026. \
Η συσσώρευση αυτή λειτούργησε ως ένα σημαντικό «μαξιλάρι» απέναντι στις απώλειες προσφοράς που προκάλεσε η σύγκρουση.
Με άλλα λόγια, όταν η παγκόσμια αγορά χρειάστηκε επειγόντως επιπλέον πετρέλαιο, η Κίνα διέθετε ήδη ένα πολύ μεγαλύτερο απόθεμα για να απορροφήσει μέρος του κραδασμού.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Ευρώπη.
Η Ευρώπη βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του ενεργειακού σοκ
Η Ευρώπη εισήλθε στη νέα κρίση έχοντας ήδη υποστεί τις συνέπειες της ενεργειακής αναστάτωσης που ακολούθησε τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η διακοπή των ρωσικών ενεργειακών ροών είχε καταστήσει την ευρωπαϊκή οικονομία ιδιαίτερα ευάλωτη στις μεταβολές των διεθνών τιμών.
Η νέα κρίση ήρθε από διαφορετική κατεύθυνση, αλλά θα μπορούσε να αποδειχθεί ακόμη πιο επικίνδυνη.
Η σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ με το Ιράν και η διακοπή της διέλευσης από τα Στενά του Hormuz επηρέασαν έναν δίαυλο από τον οποίο περνά περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου.
Η ΕΚΤ σημειώνει ότι οι διαταραχές στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου κατά τη σύγκρουση με το Ιράν ήταν σημαντικά μεγαλύτερες από εκείνες που είχαν καταγραφεί μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.
Παρ’ όλα αυτά, η αντίδραση των τιμών ήταν μέχρι στιγμής συγκριτικά πιο περιορισμένη.
Γιατί; Επειδή αυτή τη φορά η αγορά διέθετε μεγαλύτερα αποθέματα, μεγαλύτερη παραγωγική εφεδρεία και χαμηλότερη ζήτηση.
Και ανάμεσα στους βασικούς παράγοντες αυτής της ανθεκτικότητας βρισκόταν η Κίνα.
Η Κίνα έκανε διαχειρίσιμη την κρίση
Δεν πρόκειται φυσικά για μια απλή ιστορία όπου η Κίνα «έσωσε» μόνη της την Ευρώπη.
Η εικόνα είναι πιο σύνθετη.
Η αμερικανική παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου, τα αποθέματα στις χώρες του ΟΟΣΑ, η χρήση εναλλακτικών αγωγών και διαδρομών, αλλά και η μείωση της ζήτησης συνέβαλαν επίσης στην απορρόφηση του σοκ.
Η ίδια η ΕΚΤ υπογραμμίζει αυτούς τους παράγοντες στα στοιχεία που παραθέτει.
Όμως η κινεζική αποθεματοποίηση προσέφερε ένα πολύ σημαντικό επιπλέον στρώμα προστασίας.
Σε μια αγορά όπου η ξαφνική απώλεια εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως θα μπορούσε να προκαλέσει εκρηκτική άνοδο των τιμών, η ύπαρξη μεγάλων στρατηγικών και εμπορικών αποθεμάτων λειτουργεί ως μηχανισμός εξομάλυνσης μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης.
Περιορίζει την άμεση έλλειψη και δίνει χρόνο στην αγορά να προσαρμοστεί.
Αυτό ακριβώς συνέβη το 2026…
Το πραγματικό όφελος ήταν η αποφυγή ενός δεύτερου ενεργειακού σοκ
Για την ευρωπαϊκή οικονομία, το σημαντικότερο δεν ήταν απλώς ότι το πετρέλαιο δεν έφτασε σε ακόμη υψηλότερες τιμές.
Ήταν ότι αποφεύχθηκε, τουλάχιστον μέχρι τώρα, ένας συνδυασμός ενεργειακής έλλειψης, εκτίναξης του πληθωρισμού και νέας μεγάλης ύφεσης.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προειδοποιεί ότι το ενεργειακό σοκ εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό κίνδυνο.
Η Christine Lagarde έχει επισημάνει ότι οι τιμές ενέργειας παραμένουν πολύ υψηλότερες από τα προπολεμικά επίπεδα και ότι οι πλήρεις πληθωριστικές επιπτώσεις της κρίσης δεν έχουν ακόμη εκδηλωθεί.
Παράλληλα, η ΕΚΤ επισημαίνει ότι μια παρατεταμένη διακοπή της ροής ενεργειακών αγαθών στο Hormuz θα μπορούσε σταδιακά να εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματα και να αυξήσει ξανά τις ανοδικές πιέσεις στις τιμές.
Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος δεν έχει εξαφανιστεί, aπλώς έχει μετατεθεί.
Και η Κίνα συνεχίζει να μειώνει την εξάρτησή της από το πετρέλαιο
Το δεύτερο στοιχείο που αναδεικνύει η ΕΚΤ είναι η μεταβολή της ίδιας της κινεζικής ενεργειακής ζήτησης.
Η ταχεία ανάπτυξη των ηλεκτρικών οχημάτων σημαίνει ότι ένα ολοένα μεγαλύτερο μέρος των μεταφορών στην Κίνα δεν εξαρτάται πλέον άμεσα από το πετρέλαιο. Παράλληλα, η χαμηλότερη ζήτηση για πετροχημικά προϊόντα συνέβαλε στη συγκράτηση της παγκόσμιας ζήτησης.
Με άλλα λόγια, η Κίνα δεν προστατεύει την αγορά μόνο επειδή έχει αποθέματα, αλλά και επειδή χρειάζεται σταδιακά λιγότερο πετρέλαιο για κάθε μονάδα οικονομικής δραστηριότητας.
Αυτό είναι μια πολύ πιο σημαντική εξέλιξη από μια προσωρινή παρέμβαση στην αγορά.
Η κινεζική οικονομία, πάντως, δεν έχει καταρρεύσει
Η εικόνα της Κίνας δεν είναι αυτή μιας οικονομίας που βρίσκεται σε παράλυση και απλώς συσσωρεύει πρώτες ύλες.
Τα διαθέσιμα στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του 2026 δείχνουν ότι η οικονομική δραστηριότητα συνεχίζει να εμφανίζει ανθεκτικότητα. Σύμφωνα με το κινεζικό State Information Center, ο δείκτης πληρωμών για κατανάλωση σε φυσικά καταστήματα αυξήθηκε κατά 2,7% σε ετήσια βάση στο πρώτο εξάμηνο, ενώ η επισκεψιμότητα στα εμπορικά κέντρα αυξήθηκε κατά 5,7%. Οι δαπάνες για ηλεκτρονικά προϊόντα αυξήθηκαν κατά 9,5%.
Τα επίσημα στοιχεία της κινεζικής στατιστικής υπηρεσίας δείχνουν επίσης ότι το κατά κεφαλήν πραγματικό διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά 4,2% στο πρώτο εξάμηνο του 2026, ενώ η πραγματική κατά κεφαλήν κατανάλωση αυξήθηκε κατά 2,7%.
Η Κίνα, επομένως, δεν λειτουργεί απλώς ως τεράστιος αποθηκευτικός χώρος πετρελαίου.
Παραμένει μια οικονομία με μεγάλη παραγωγική βάση, υψηλή βιομηχανική ικανότητα και τεράστια εσωτερική αγορά.
Το παράδοξο της Ευρώπης
Εδώ βρίσκεται το πραγματικό παράδοξο.
Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε μια κατάσταση όπου η ενεργειακή της ασφάλεια εξαρτάται όχι μόνο από τις πολιτικές αποφάσεις της ίδιας, αλλά και από τη συμπεριφορά μεγάλων ασιατικών οικονομιών που έχουν τη δυνατότητα να απορροφούν ή να απελευθερώνουν τεράστιες ποσότητες ενέργειας.
Η Κίνα, μέσω της αποθεματοποίησης, της μείωσης της πετρελαϊκής έντασης της οικονομίας της και της μετάβασης στα ηλεκτρικά οχήματα, συνέβαλε στη μείωση της έντασης του παγκόσμιου ενεργειακού σοκ.
Η συμβολή αυτή δεν ήταν σχεδιασμένη για να «σώσει την Ευρώπη».
Ήταν αποτέλεσμα της κινεζικής στρατηγικής για τη δική της ενεργειακή ασφάλεια.
Το αποτέλεσμα, όμως, είναι ότι η Ευρώπη ωφελήθηκε.
Και ωφελήθηκε σε μια στιγμή κατά την οποία η ίδια αντιμετωπίζει σοβαρές πιέσεις στις τιμές ενέργειας και στον πληθωρισμό.
Το πραγματικό ερώτημα για το μέλλον
Γι' αυτό το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι εάν η Ευρώπη θα πει «ευχαριστώ» στην Κίνα.
Το ερώτημα είναι εάν η Ευρώπη θα αναγνωρίσει ότι η ενεργειακή ασφάλεια δεν εξασφαλίζεται μόνο με πολιτικές αποφάσεις και κυρώσεις, αλλά και με αποθέματα, εναλλακτικές πηγές, εναλλακτικές διαδρομές μεταφοράς και μείωση της εξάρτησης από ευάλωτους ενεργειακούς διαύλους - και κυρίως να εγκαταλείψει την παρανοϊκή ρωσοφοβική πολιτική...
Η σημερινή κρίση απέδειξε κάτι πολύ απλό: όταν ένας μεγάλος ενεργειακός δίαυλος κλείνει, ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία αναζητά απεγνωσμένα «μαξιλάρια» ασφαλείας σε σχέση με τις διαταραχές στην προσφορά του μαύρου χρυσού.
Ένα από αυτά τα μαξιλάρια ήταν, το 2026, τα κινεζικά αποθέματα.
Και ίσως αυτό είναι το πιο άβολο συμπέρασμα για την Ευρώπη: μια χώρα που συχνά αντιμετωπίζεται κυρίως ως γεωπολιτικός ανταγωνιστής συνέβαλε, χωρίς να το έχει ως στόχο, στο να αποφευχθεί ένα ακόμη βαρύτερο ενεργειακό πλήγμα στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Η κρίση δεν τελείωσε.
Η ΕΚΤ προειδοποιεί ότι μια παρατεταμένη διακοπή στη λειτουργία του Hormuz θα μπορούσε να εξαντλήσει σταδιακά τα διαθέσιμα αποθέματα και να επαναφέρει ισχυρές ανοδικές πιέσεις στις τιμές.
Αλλά μέχρι σήμερα, η Κίνα είχε ήδη κάνει αυτό που πολλές ευρωπαϊκές χώρες δυσκολεύτηκαν να κάνουν: προετοιμάστηκε για το ενδεχόμενο να κλείσει ο δρόμος του πετρελαίου.
Ίσως, λοιπόν, η Ευρώπη δεν χρειάζεται τόσο να πει «ευχαριστώ, θείε Xi».
Χρειάζεται να διδαχθεί από το παράδειγμα και να αλλάξει άρδην πολιτική.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών